Moda i stroje z drugiej połowy XIX wieku

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX wieku pozytywizm był modny. Styl pozytywizmu w sztuce europejskiej drugiej połowy XIX wieku dotyczył wyłącznie sztuki dekoracyjnej i użytkowej.

Pierre-Auguste Renoir
"Chodzenie" 1870 rok


Pozytywizm, w przeciwieństwie do klasycyzmu czy baroku, nie był "wielkim" lub "wielkim stylem". Innymi słowy, w odróżnieniu od "wielkich stylów", tego samego klasycyzmu, nie dotyczyło to wszystkich rodzajów sztuki w ogóle i dotyczyło tylko niektórych rodzajów sztuki. Tak więc styl pozytywizmu w latach 1870-1880 był nieodłącznie związany z kostiumem europejskim, podczas gdy w malarstwie panował realizm i narodził się impresjonizm.

Pierre-Auguste Renoir
"W ogrodzie" 1888


Podobnie jak wszystkie style z XIX wieku, pozytywizm był najbardziej widoczny w odzieży damskiej. Podczas gdy kombinezon męski był prawie niezmieniony.
W modzie męskiej drugiej połowy XIX wieku w końcu powstała trójka, spodnie, kamizelka i kurtka. Po 1875 roku płaszcze i płaszcze nie są noszone jako odzież codzienna. Nie ma już kolorowych fraków. Teraz suknie wieczorowe są w kolorze czarnym.

Ivan Kramskoy
"Portret artysty FA Wasiliewa" 1871 rok


W tym samym czasie, jak w przypadku samego stroju, trzyczęściowa kamizelka, spodnie i kurtka są teraz szyte z materiałów tego samego typu i najczęściej są monochromatyczne.

Ilya Repin
"Portret artysty GG Myasoedov" 1884 rok


Czapeczki-cylindry również stają się przeszłością. Teraz są noszone tylko w operze. W codziennych ubraniach moda zawiera bardziej skromny kapelusz - melonik.

Ilya Repin
"Portret Tretyakowa" 1883
Portret samego Tretyakowa - przemysłowca i mecenasa sztuki,
założyciel Galerii Trietiakowskiej


Ale w kobiecym garniturze styl pozytywizmu wszedł w pełne prawa z lat 70. XIX wieku. I tak przyszedł zastąpić styl drugiego rokoka.

Pierre-Auguste Renoir
"Taniec w mieście" 1883 rok


Wszystko zaczęło się od krynoliny - spódnic dla drugokiej sukienek w stylu rokoko. Ramki były tak szerokie, że kobiety nie mogły normalnie chodzić. Ponieważ po prostu nie widzieli, dokąd zmierzają, z powodu blasku spódnic. A spódnice zaczęły stopniowo zwężać się z przodu, a cała konstrukcja ramy cofnęła się.

Pierre-Auguste Renoir
"Taniec w Bougival" w 1883 roku


W rezultacie, w latach 70. XIX wieku spódnice sukienek kobiecych zyskały bardzo dziwny wygląd - prosto z przodu i wybrzuszone od tyłu. Sylwetka kobiecej sukienki stała się podobna do łacińskiej litery S. Sukienki w kształcie litery "s" staną się w końcu główną cechą stylu pozytywistycznego w kobiecym garniturze.

Pierre-Auguste Renoir
"Taniec na wsi" 1883


Istnieje wersja, którą znany projektant drugiej połowy XIX wieku, Charles Worth, również zastosował swoją dłoń do pojawienia się sukienek z takim zgiełkiem (tak nazywa się spódnica pod spódnicą w stylu pozytywizmu). Według legendy zobaczył sługę, który, przechodząc nad kałużą, podniósł spódnicę sukienki po bokach, co stanowiło podstawę sukienki z tupotami.

Pierre-Auguste Renoir
"Kobieta z papugą" 1871 rok


Takie sukienki nazywane były sukienkami "tunikami" z gwaru. Turniej - rama z drutu lub pleciona rama na podobieństwo kosza lub poduszka, która została przymocowana pod sukienką pod talią, aby nadać figurze pompatyczną.

Zestaw bielizny 1880


Stanik sukienki "tunik" był gładki i napięty. Z prostymi rękawami. W wersji swobodnej suknia miała obrożę. Suknie balowe w stylu pozytywistycznym mogą mieć poziomą dekoltę i mały pociąg. Spódnica sukienka jest prosta i z wykopu. Tren najczęściej okryty był zgiełkiem i wyglądał jak drapowane lub leżące fałdy na kantach z tyłu sukienki. Poniżej sukienki ze spódniczkami z tkaniny szkoleniowej układa się fałdy i można je przykleić z niewłaściwej strony.

Ilustracja z magazynu mody z drugiej połowy XIX wieku [/ i]


Oprócz sukienki "tunik" kobiety mogły również nosić kostium, talar, który przyjechał do mody europejskiej z Anglii. Taki kombinezon nosili jeźdźcy, a także kobiety walczące o równość. Pod koniec XIX wieku pojawiły się pierwsze wyemancypowane kobiety, a nawet sama koncepcja feminizmu. Przykładem wielu kobiet z XIX wieku, walczących o równość z mężczyznami, w tym w odzież, był francuski pisarz Georges Sand.

W przeszłości moda na "dziwne" sukienki "tunikę" nie mogła przejść
artyści karykatury z XIX wieku
Jedna z karykatur pozytywizmu
Magazyn Ulk Berlin w 1883 roku


Talar kostiumowy przypominał nieco trzyczęściowy męski garnitur. Składał się z spódnicy, bluzki i marynarki. Poza tym w takim garniturze kobiety mogły nosić nakrochmalone obroże i mankiety, zapożyczone z męskiej mody. Szczególnie odważne panie używane jako akcesoria męskich krawatów.

Zdjęcie autorstwa George Sand
Prawdziwe imię jednej z najsłynniejszych pisarek XIX wieku, Amandina Aurora Lucille Dupin
Męski pseudonim, wzięła pod uwagę fakt, że pod żeńskim nazwiskiem jej książki nie chciał wydrukować żadnego wydawcy, uważając go za świadomie frywolny


Kolejną ciekawą sukienką w stylu pozytywistycznym była sukienka z tafty, której rękawy i dekolt ozdobione były falbankami. A spód spódnicy jest obszyty frędzlami. Sukienki z takiej sukienki podczas chodzenia sprawiały szelest, który w tamtych czasach był uważany za bardzo modny i nazywał się tak szelest "Fru-Frou". Sama sukienka była czasami nazywana "wokalizacją", czyli dźwięczną.

Hans Makart - austriacki artysta i twórca mody
W latach 70. XIX wieku jego warsztat był centrum modnego życia Austrii
"Portret kobiety"


Zostały rozprowadzone i różne rodzaje ubrań domowych - szlafroki z kimonowymi rękawami, peniuarem, kaptury - odzież wierzchnia o szerokim kroju.

Hans MacArthur
"Portret pani w czerwonym kapeluszu z piórami"


Z sukienkami w stylu pozytywizmu, noszono różne czapki. Najczęściej niewielkie. W miarę, jak fryzury tamtych lat stopniowo stawały się coraz wyższe, w XX wieku kapelusze damskie zaczynały wyglądać jak serwetki, które zdobiły kwiaty, pióra, a nawet bardzo małe wypchane ptaki.
Jako ozdoby kobiety z wyższych warstw społeczeństwa nosili na słońcu koronkowe parasole, rękawiczki wykonane z cienkiej tkaniny, małe torebki na długim sznurku i długie paciorki.

Ivan Kramskoy
Portret Sophii Kramskoy 1882


Sukienki w stylu pozytywistycznym były głównie szyte z takich tkanin jak aksamit i wełna. Pierwotnie kolory sukienek były ciemne, ale potem sukienki o lekkich odcieniach wchodzą w modę.

Obejrzyj wideo: Moda kobieca w XIX wieku w Szczecinie

Zostaw Swój Komentarz