Sukienki i tkaniny Sony Delaunay

Sonia Delaunay jest przedstawicielką sztuki współczesnej XX wieku. Wciąż była pierwszą wśród kobiet artystek, która otrzymała retrospektywną wystawę w Luwrze.

Sonia Delaunay - Sonia Delaunay
Sonia urodziła się 14 listopada 1885 roku w małym miasteczku Gradizhsk na Ukrainie. Po urodzeniu otrzymała imię - Sarah, Sarah Elievna Stern. Duża żydowska rodzina Sternów nie była bogata. A w wieku pięciu lat dziewczynka została adoptowana przez jej wujka - Heinricha Turka. Więc Sarah została Sonya Turk.

Dzieciństwo Sonny'ego odbyło się w Petersburgu. Wuj popełnił on wszystkie warunki do edukacji, brała lekcje rysunku, udał się na odpoczynek w Finlandii, Włoch i Szwajcarii. Wtedy właśnie wykazała duże zainteresowanie sztukami pięknymi. A w 1903 roku, mój wujek wysłał osiemnaście Sonja w Niemczech, w prywatnej szkole.

W szkole Ludwig Schmidt-Reiten studiowała przez dwa lata, po czym przeniósł się do Paryża i rozpoczął studia na Akademii de la Palette, gdzie studiowała grawerowanie. Stopniowo wkroczyła w krąg artystycznej cyganerii. Nie chcąc wrócić do Petersburga, Sonia poślubił swoją przyjaciela kolektora Wilhelm Uhde, zajmującej się sprzedażą dzieł sztuki.

Małżeństwo według obliczeń trwało dwa lata.Potem Sonia spotkała się z artystą Robertem Delone, aw 1910 r. Wyszła za niego za mąż. Wkrótce pojawił się syn Charles. Sonya i Robert kojarzyli nie tylko romantyczne, ale i intelektualne relacje. Sonya mówiła o swoim mężu: "Dał mi formę, a ja nadałem mu kolor".

Pierwsze eksperymenty z tkaninami, które miała w chwili, gdy zdecydowała się uszyć koc dla swojego małego Karola. Sonia łączyła strzępy o różnych kolorach i doszła do wniosku, że jest to bardzo oryginalne. Abstrakcyjne wzory na kocu były jej pierwszym doświadczeniem w projektowaniu, nazwała je kontrastami jednoczesnymi.

W 1913 r. Pojawiła się jej pierwsza suknia z Simultan. Sonya wyszywała go z wielobarwnych strzępów i pojawiała się na imprezie. Od tego czasu "jednoczesne kontrasty" stały się integralną częścią jej twórczości i zainspirowały ją do projektowania. Opracowała teorię transferu kolorów poprzez "jednoczesność" - poczucie ruchu, gdy kontrastujące kolory są umieszczone obok siebie.


Robert Delaunay podzielił się z nią tymi samymi poglądami na temat sztuki. Kolor, światło, rytm i symultaniczność stały się głównymi wiodącymi zasadami ich sztuki. "Elektryczne pryzmaty", "Lekcje światła" powstają w jasnym zakresie załamanego światła słonecznego.

Świat artystów, pisarzy i poetów, w których żyła Sonia, był dla niej źródłem inspiracji. W tym czasie zajmuje się ilustracjami, plakatami, przedmiotami sztuki użytkowej. Sonia stworzyła wiersz-sukienkę, w której użyła poezji. Słowa zostały połączone z obrazami stworzonymi przez Sonya. Ta suknia nosiła na wszystkich imprezach, wystawach, odczytach poezji.

Rozpoczęła się pierwsza wojna światowa. Sonia i jej mąż przeprowadzili się do Madrytu, życie trwało w ciepłym hiszpańskim słońcu. Jednak po rewolucji w Rosji straciła wsparcie finansowe dla wujka z Petersburga. Ale na szczęście w tym czasie w Hiszpanii wyruszyli w trasę baletową Diagilew. Siergiej Pawłowicz zaproponował Sonyy pracę w zespole, a przy jego pomocy odniosła sukces. Tworzyła szkice do nowych kostiumów, które tancerze baletowi używali przez długi czas.

W 1968 r. Zostali oni zauważeni na aukcji Sotheby. Ostatnia impreza po raz kolejny wzbudziła zainteresowanie Diagilewem i Sonya Delaunay. Po powrocie do Paryża Sonia i jej mąż Robert współpracują z Chagallem, Tristanem Tzarą, Majakowskim i wieloma innymi poetami i artystami.

W tym czasie Sonia otwiera Fashion House of Delaunay, bierze udział w Paryskiej Wystawie Współczesnej Sztuki Dekoracyjnej i Przemysłu Artystycznego, gdzie prezentuje swoje prace.Ta wystawa przyciągnęła wiele uwagi, a twórczość Delaunaya zaczęła mówić. Modele Sonya Delaunay były łatwo rozpoznawalne na ulicach miast, aw latach 1925-1929 stały się jednym z symboli mody awangardowej.

Fabryki tekstylne "Rodier" i "Lyon" wytwarzały tkaniny o geometrycznych wzorach według szkiców Delaunaya. Prace pary małżeńskiej stawały się coraz bardziej popularne, nakazano im dekorować okna i apartamenty, dekoracje teatru. Sonya jest coraz częściej zapraszana do teatrów i studiów filmowych, aby tworzyć kostiumy.

Sonia tworzyła ubrania i akcesoria - od płaszcza po stroje kąpielowe, co szczególnie przyniosło jej sławę jednoczesnym szarfom. Ale wszystkie produkty stworzone przez Sonya Delaunay przekonały, że jej talentem jest tworzenie koloru i światła - "ruch koloru", a nie style ubioru. Jej odważne i jasne geometryczne kształty i ozdoby ożywiały tradycyjne sylwetki.

Sonia potrafiła doskonale łączyć i łączyć kolory. A kiedy ich dom mody w 1929 roku z powodu kryzysu gospodarczego były zamknięte, zgodnie z dokumentami stało się jasne, że jest zainteresowany w tkaninie odwiedzających, a nie stroje przez Delaunaya. Wkład firmy Sony w projektowanie tkanin był ogromny.W jej pracach występuje wpływ rosyjskiej sztuki ludowej, są motywy zbliżone do art deco.



Na rysunkach Sonia rzadko używała wyraźnie zaznaczonych linii. W tkankach Delaunay wyświetlane jasne obrazy abstrakcyjne, widać chęć efekt spontanicznej wzorzec ruchu. Aktorzy, projektanci, architekci i ich żony interesowali się jasnymi tkaninami.

Po zamknięciu studio Sonia projektuje tkaniny pod marką Tissus Delaunay ( „Tkaniny Delaunay). Szczególnie owocne i długie udowodnił swoją współpracę z domu towarowego Metz + CO (do końca 1960), który został po raz pierwszy sprzedała swoje wykończonych tkanin, a następnie zaczął się przygotować tkanka według szkiców Delaunay. Tylko w latach 30. stworzyła przechowywać ponad 2000 różnych kolorach.


Jego praca, jego sukces Sonia Delaunay streścić następująco: „... rozwój w sztuce, przeprowadziliśmy ją w codziennym życiu ... stało się bardziej dostępne i zrozumiałe przez moje szmatki dla mnie tak samo moje tkaniny były niczym więcej niż jako ćwiczenie w kolorze.” .

I paryski magazyn „L'Ar Vivant” pisał w 1925 roku: „Te są drukowane i haftowane tkaniny podlegają takiej samej objętości bilansu Zasada i koloru.Silne i głębokie poczucie wspaniałego rytmu jest charakterystyczne dla kompozycji Madame Delaunay. W nich królują abstrakcje, ... zmieniająca się geometria, żywa i wznoszona na wysokość dzięki łatwości inspiracji ... ".


Tętniąca życiem Sonya Delaunay trwała do samego końca swojego życia, aż do 1979 roku. Cztery lata przed śmiercią Sonia Delaunay otrzymała Order Legii Honorowej.

Duży zbiór jej prac znajduje się w paryskim Narodowym Muzeum Sztuki Współczesnej, Centrum Pompidou.

Zostaw Swój Komentarz